Πένθος και Απώλεια

Πένθος και Απώλεια 1 |

Ομάδα Στήριξης για Θλίψη, Πένθος και Απώλεια

“Ο αποχωρισμός είναι αναπόφευκτα οδυνηρός, ακόμη και για μικρό χρονικό διάστημα. Είναι σαν ακρωτηριασμός. Αισθάνομαι ότι ένα άκρο αποκόπτεται χωρίς το οποίο δεν θα μπορώ να λειτουργήσω. Και όμως, μόλις γίνει, η ζωή επιστρέφει στο κενό, πλουσιότερη, πιο ζωντανή και πληρέστερη από πριν.”
Anne Morrow Lindbergh, Αμερικανίδα αεροπόρος

“Η πραγματικότητα είναι ότι θα θρηνείτε για πάντα. Δεν θα “ξεπεράσετε” την απώλεια ενός αγαπημένου σας, θα μάθετε να ζείτε μαζί της. Θα θεραπευθείτε και θα αποκαταστήσετε τον εαυτό σας γύρω από την απώλεια που έχετε υποστεί. Θα είστε και πάλι υγιής, αλλά ποτέ δεν θα είστε οι ίδιοι. Ούτε θα πρέπει να είστε οι ίδιοι και ούτε θα το θέλατε.”
Elizabeth Kubler-Ross, Ελβετοαμερικανίδα Ψυχίατρος

Αναμφισβήτητα, ο θάνατος ατόμου που αγαπάμε αλλάζει τις ζωές μας για πάντα. Η περίοδος που προηγήθηκε του θανάτου, καθώς και εκείνη που ακολούθησε, είναι ένα μακρύ και επώδυνο ταξίδι που χαρακτηρίζεται από θλίψη και πένθος. Η θλίψη είναι αυτό που σκεφτόμαστε και αισθανόμαστε στο εσωτερικό, μετά το θάνατο κάποιου που αγαπάμε, ενώ το πένθος είναι η εξωτερική έκφραση αυτών των σκέψεων και συναισθημάτων. Όλοι θρηνούμε όταν κάποιος που αγαπάμε πεθάνει, αλλά αν θέλουμε να θεραπευθούμε, πρέπει επίσης να πενθήσουμε.

Επιπλέον, ενώ το ταξίδι της θλίψης μας είναι μια έντονα προσωπική και μοναδική εμπειρία, όλοι οι πενθούντες πρέπει να ενδώσουν στις ακόλουθες βασικές ανθρώπινες ανάγκες, αν πρόκειται να θεραπευτούν:

  • Να αναγνωρίσουν την πραγματικότητα του θανάτου
  • Να αγκαλιάσουν τον πόνο της απώλειας
  • Να θυμούνται το άτομο που πέθανε
  • Να αναπτύξουν μια νέα ταυτότητα
  • Να ψάξουν για νόημα
  • Να λαμβάνουν συνεχή υποστήριξη από άλλους

Εκτός από τον πόνο που προκαλείται από το θάνατο ενός αγαπημένου προσώπου, ο πόνος που αισθανόμαστε για την απώλεια μιας σχέσης αγάπης ή για την απώλεια ενός κατοικίδιου ή ενός αντικειμένου συναισθηματικής αξίας, φέρει παρόμοιο μέγεθος.

Η ποιότητα και η ποσότητα της κατανόησης που οι άνθρωποι λαμβάνουν κατά τη διάρκεια του ταξιδιού της θλίψης θα επηρεάσει σημαντικά την ικανότητα τους να θεραπευτούν. Δεν είναι δυνατόν για κανέναν να το κάνει αυτό μόνος του.

Περιττό να πούμε ότι συχνά οι άνθρωποι ξεπερνούν τη θλίψη και το τραύμα, λέγοντας την ιστορία τους ξανά και ξανά. Δυστυχώς, καθώς η κοινωνία μας δίνει μεγάλη αξία στην ικανότητα να “συνεχίζουμε”, πολλοί πενθούντες εγκαταλείπονται λίγο μετά την απώλεια του αγαπημένου τους προσώπου. Αυτού του είδους η συμβουλή/συμπεριφορά τους αναγκάζει να αρνηθούν ή να καταστείλουν τη θλίψη τους αντί να την εκφράσουν.

Ως  Διευκολύντρια της Ομάδας  Στήριξης για Θλίψη, Πένθος και Απώλεια, διασφαλίζω ότι, σε ένα ζεστό περιβάλλον που χαρακτηρίζεται από σεβασμό και υπομονή, όλοι ακούμε με ενσυναίσθηση αυτό που κάθε μέλος της ομάδας επιθυμεί να μοιραστεί μαζί μας. Επιπλέον, οι συμμετέχοντες ενθαρρύνονται να δουν το πένθος όχι ως εχθρό που πρέπει να καταστραφεί, αλλά ως μια ανάγκη που πρέπει να βιώσουν και που απορρέει από το γεγονός ότι έχουν αγαπήσει.

Σιγά-σιγά, τα μέλη της ομάδας συμφιλιώνονται με τη θλίψη τους καθώς δουλεύουν για να ενσωματώσουν τη νέα πραγματικότητα της συνέχειας της ζωής τους χωρίς τη φυσική παρουσία του ατόμου που έχει φύγει από τη ζωή. Με τη συμφιλίωση έρχεται μια ανανεωμένη αίσθηση ενέργειας και εμπιστοσύνης, η  δυνατότητα να αναγνωρίσουν πλήρως τη πραγματικότητα του θανάτου και η ικανότητα να επαναεμπλακούν σε δραστηριότητες της ζωής.

Μόλις αρχίσουν το έργο τους, οι Ομάδες Στήριξης για Θλίψη, Πένθος και Απώλεια (Αγγλική και η Ελληνική), θα παραμένουν ανοιχτές για τις επόμενες δύο εβδομάδες για να δεχθούν περισσότερα μέλη, εάν δεν έχει επιτευχθεί ο μέγιστος αριθμός 12 κατά την αρχική εγγραφή.

Επιθυμείτε να ενημερωθείτε για τους νέους κύκλους
των Ομάδων Στήριξης Πένθους - Απώλειας;

Close Menu